Jump to content
  • AzurveAziz
    AzurveAziz

    One Liter Of Tears: Bir Litre Gözyaşı

    Bu özel bir şey değildir. Sadece bu, tuhaf hastalık tarafından seçilmiş bir kızın hayatıdır. 

    W7Wv2q.jpg

     

    O zamanlar 15 yaşında... ve böyle bir hastalıkla karşı karşıya kaldı. 

    Bazen kendi bedenim bana ait değilmiş gibi hissediyorum. Bana ne oluyor? 

    Nörolojik dejenerasyona yakalanmış, hayatının en güzel dönemlerinden birinde hareket özgürlüğünü kısıtlayacak, yavaş yavaş yapabildiği her şeye veda ettirecek ve en sonunda hayata gözlerini yumdurtacak bir hastalığa yakalanmıştı Aya. Bu yakalandığı hastalık tıp literatüründe omirilik soğanı dejenerasyonu olarak bilinir. Bu hastalıkla birlikte Aya ilk önce basit haraketlerde sıkıntı yaşamaya başlar, denge duygusu ve yön duygusu kaybolur. Ve sonra yavaş yavaş bu merkezi yönetim bozukluğu durumu iç organlarında da baş göstermeye başlar ve en sonunda hayata gözünü yumar. 

    (İnsan beyni yüz kırk milyar nöron içermektedir. Bunların %10 kadarı özelleşmiş hücrelerdir. Sinir sistemi, merkezi ve çevresel sinir sistemi şeklinde bölümlere ayrılır. Merkezi sinir sistemi, beyin , ara beyin, beyincik beyin sapı ve omurilikten oluşur. Omurilik, beyin sapı ve beyincik, vücudun eşgüdümlü ve sorunsuz bir şekilde hareket etmesini sağlar.) 

    Çok üzücü değil mi? Siz olsaydınız nasıl başa çıkabilirdiniz? Veya çıkamazdınız? 

    Bu hastalık... neden beni şeçti? 

    Kimse, doğuştan olan ve bizim irademiz dışında gerçekleşen olaylara müdahele edemez. Peki bu olaylar gerçekleştiğinde nasıl bir tepki verilmelidir?   

    Şu anda nasıl olduğumu tanıyorum ve yaşamaya devam edeceğim.  

    Peki, etrafımızdakilerin duygu ve hislerine karşı nasıl tepki vermeliyiz? Oralarda bir yerlerde bir destek, bir korumacı kişi varsa eğer... nasıl pes edebilirsin?  

    Anne, her zaman sana güvenebileceğimi biliyorum. Bu noktadan itibaren, her şeyi sana bırakıyorum. Sürekli seni endişelendirdiğim için üzgünüm. 

    Hayatında böyle bir hastalıkla yaşamanın vereceği acılara nasıl dayanıldığını, biz yaşamayanlar bilemeyiz. İnsani ne derece etkilediğini, ne derece zorladığını, ne derece yıprattığını anlamaya çalışsak bile, bunları yaşayan ve yaşamak zorunda olan insanlarda oluşan duyguların yüzde birini bile anlamamız işten bile değildir. Ama bu demek değildir ki, karşı tarafın acılarına saygı göstermemek için bir sebep olsun. 

    Üzüntünün diğer kıyısında, bir gülümseme olduğu söylendi. Sonunda ulaştık. Ama neyi bekliyoruz? Amaç kaçmak değil, hayallerin peşinden koşmak. Uzun zaman evvel, o yaz günü... bir yolculuğa çıkmalıydık. Yarın bile onu görürsen, Bir iç çekiş olmadığı halde, Şu anki akıntıya karşı giden bir gemi gibi... Şimdi ilerle, devam et. Yağmuru ve bulutları yarıp geçse de. Islak yollar parlar. Sadece karanlık öğretecek, o çok, çok güçlü ışığı. Güçlü ol, ilerle, devam et. 

    Kaderimizi biz şeçmedik. Kaderimizi biz belirlemedik işte bu yüzden: 

    Kader, sözlere dökülemez. 

    Bir zaman makinesi yapmak ve zamanda geri gitmek istiyorum. Bu hastalık olmasaydı... sadece aşık olmanın tadını çıkarmaz, aynı zamanda da başkasına güvenmek zorunda kalmadan kendi başıma yaşardım. 

    Bazen isteriz ki, yaşanmışlıklar bir şakadan ibaret olsun. Aslında hiç yaşanmamış, hiç olmamış ve tamamen hayal ürünü olsun. Ama bildiğimiz üzere, böyle bir şeyin olması mümkün değildir. Hala yapabileceklerimiz varken, yapmalı ve geçmişe bağlı kalmamaya özen göstermeliyiz. 

    Gerçekten 'Her şeyin eskisi gibi olduğu zamana dönmek istiyorum' gibi şeyler söylemek istemiyorum. 

     Yg3Lvl.png

    Hayatlar, bize verilen büyük bir armağandır. Kimimiz bu hayattan en güzel nimetlerle ödüllendirilirken kimimiz en kötüleri ile ödüllendirilir. 

    Şimdi yapamadıklarımız, geçmişte yapamadığımız anlamına gelmez. 

    Gençliğimin başlangıcından beri geçen zamanı, çok değerli saymak ve pişmanlık duymak istemiyorum. 

    Hayatım henüz açmamış bir çiçek gibi 

    Ne zaman gelecek hakkında düşünsem gözlerimden yaşlar boşalıyor. 

    Sevdiklerimizi hep en iyi şekilde görürüz... ama insanlar bizim gibi görmeyebilir, bizim gibi hissetmeyebilir veya bizim umurumuzda olan kısımlar onları zerre etkilemeyebilir. Ama bizim için önemli olanlardan kaçmamamız gerekir. 

    Bu şekilde bile olsa, yine de burada kalmak istiyorum. Çünkü burası benim olduğum yer. 

    8YmvkQ.jpg

     (Kesinlikle kaçmayacağım...  Yapacağım bu... Her zaman...) 

    İnsanların size  merhamet göstermesi, sizde olan bir engeli küçümsemek amacıyla olmayabilir. 

    Eğer bizim kendi iradi şeçimlerimizle oluşmuş bir kusur yoksa şayet, bu kusurdan utanmamız için tek bir neden yoktur.

    gOj042.jpg 

    Bu hastalık neden beni şeçti? 




  • Yorumlar

.

logo.png.c9c7979e5a58750c2eb2f340594d083

AniSekai Fansub | Türkçe Fansub, Türkçe Anime & Manga & Kore & Japon Dizi & Film Çeviri ve İzleme, Anime/J-Pop/k-Pop/Kore Radyo, Uzakdoğu Anime Manga Haberleri ve Oyun Dünyasına Dair Herşey

Bizi Takip Edin.

×